نمایشگاه وز وز زنبوری که از دموکراسی لیز میخورد
مدیا :نقاشی
درگذشته های دورانسان همیشه ترس ها، دغدغه ها، هیجانات، خاطرات، اخبار و رویدادهای زمانه خود را بر روی سنگ ها و دیوارها حکاکی و نقاشی می کرد و به این طریق احساسات خویش و رویدادها و دغدغه های زمانه خود را با انسان های هم زمانه اش و آیندگان به اشتراک می گذاشت. حال با وجود تکنولوژی انسان ها با استفاده از فضای مجازی و رسانه هایی همچون تلویریون و رادیو و ... این کار را انجام میدهند، با این تفاوت که در گذشته این عمل انسان برای سالیان طولانی دوام داشت ولی در دوران کنونی درآنی همه چیز تغییر می کند و با آمدن یک اتفاق و یا خبر جدید، خبر و اتفاق قبلی به سرعت فراموش می شود و یا مهمتر از آن، این اتفاقات و اخبار در سطوح و لایه های مختلف خبری گم و به سرعت فراموش می شوند. نکته اساسی که نباید از نظر دوربماند این است که انسان گذشته، دغدغهها و اخبار خود را با یک پاشنی خلاقیت و ذوق هنری همراه می کرد که برای انسان های بعد از خود همیشه جذاب بماند.
یک خصوصیت اساسی این آثار این است که در نگاه اول و از فاصله دور، شکل و شمایلی انتزاعی دارند ولى وقتی بیننده نزدیکتر می شود با جزئیاتی مواجه می شود که در نگاه اولی دیده نمی شدند، جزئیاتی که پشت بافت ها و رنگ ها ... پنهان شده بودند. این یک خصوصیت مهم این اثار است که بینده را وادار به واکاوی و جستجوی بیشتر می کند، مانند اخباری که در رسانه ها می بینیم که درابتدا و از دور ذهنیتی انتزاعی در مورد آن خبرداریم ولی وقتی در بطن قضیه می رویم و یا وقتی بیشتر پیگیری می کنیم به حقایق بیشتری پی می بریم. حتی می بینیم که یک خبر در رسانه های مختلف و یا رسانه های جاهای مختلف چقدر متفاوت است. خصوصیت دیگری که در این آثار قابل توجه است اینست که ببینده فقط خود و یا روایت های زمانه خود را نمی بیند، بلکه آن ها را با لایه ای از طنز و شوخ طبعی می بیند که باعث می شود ذهنش به چالش کشیده شده و درگیر مرتبط کردن این لایه ها با هم شود. این طنز و شوخ طبعی گاها بسیار رک و سرراست می شود و رنگ و بوی هنر گرافیتی به خود می گیرد که کار را از یک گفتمان تک روایتی خارج می کند.
